Kitap enfes aforizmalar içeriyor, farklı düşünceleri var, her seferinde “Yaklaşık 125-130 sene önce ne güzel şeyler düşünmüş.” diye hayranlıkla düşündüm. 47 yaşında erkenden ölmeseydi kim bilir daha ne harika şeyler yazacaktı ve yine böyle derin, içten, hüzünlü olacak mıydı diye düşünmeden edemedim.
İçine kapanık, yalnız olduğunu sık sık hissettiren, hayalleri yücelten, bireyin önemini ön plana çıkaran yazarın nihilizmden etkilendiği çok açık.
Eğer baskısını bulursanız muhakkak alıp okuyun, Zeplin Kitap’tan çıkan bendeki baskısı mart 2015’e ait, sadece 69 sayfa. Sayfaların az olduğuna aldanmayın, cümleleriyle sizi öyle vuruyor ki kitabı hemen bitiremiyorsunuz.
Kitaptan Alıntılar:
“Tanrı ekonomik bir kavramdır. Gölgesinde bütün dinlerin din adamları kendi metafizik bürokrasilerini oluşturur.”
“Tanrım, Tanrım, kiminle uğraşıyorum? Kaç taneyim? Ben kimim? Benimle benim aramdaki bu mesafe de ne?”
“Var olan her insan Benim. Bütün toplum içimde. Kendimin en iyi arkadaşları ve en gerçek düşmanlarıyım.”
“Kibirli birisi için diğerleri yoktur. O kendisinin diğeridir.”
“Ben türlü oyuncunun türlü oyunlar oynadığı boş sahneyim.”
“Anlamak için kendimi yok ettim.”
“Kaçtığım bütün kavgaların yaralarını taşıyorum.”
“Yolculuk yolcunun kendisidir.”
“Tanrı, Tanrı’nın en iyi şakasıdır.”
“Japon çay fincanlarımdan birisi kırıldığında, gerçek nedenin bir hizmetçinin özensiz ellerinin değil o porselenin kıvrımlarına yerleşen desenlerin kaygıları olduğunu düşünürüm.”
“Geçmişim, olamadığım her şeydir.”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder